تبليغاتX
عاشقترین عاشق دنیا!
عاشقترین عاشق دنیا!

این وبلاگ سرشار از عکس ها و شعرهای عاشقانه را به بهترین و عزیزترینم تقدیم میکنم
منوي اصلي
صفحه اصلي
پروفايل مدير
عناوين وبلاگ
آرشيو وبلاگ
پست الكترونيكي

آرشيو
آذر 1387
آبان 1387
شهریور 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
آبان 1386
کد هاي جاوا

براي دريافت جديد ترين عکسها و فيلمها و همچنين جديد ترين موزيک ها اينجا عضو شويد :


من... ( )

 

من شکوفایی گل های امیدم را
در رویاها میبینم؛
و ندایی که به من می گوید:
گرچه شب تاریک است
                دل قوی دار
                 سحر نزدیک است...


+ نوشته شده در ساعت توسط مهدی |
الهی... ( )

 

الهی به مستان جام شهود                 به عقل آفرینان بزم وجود

به آنان که بی باده مست آمدند            ننوشیده می ، می پرست آمدند

دلم مجمر آتش طور کن

گلم ساغر آب انگور کن

به ساغر کشان شراب ازل                 به میخوارگان می لم یزل

به عشقی که شد از ازل آشکار         به حسنی که شد عشق را پرده دار

دلم مجمر آتش طور کن

گلم ساغر آب انگور کن

در این حال مستی صفا کردم                        تو را ای خدا من صدا کردم

از این روزگاری که من دیده ام            چه شبها خدایا خدا کرده ام

نهادم سر سجده بر خاکت                 به درگاهت امشب دعا کردم

 

شرار عمر فانی ام من                     طلوع جاودان تویی تو

نشان نا توانی ام من                     توان بی نشان تویی تو

 

تو شور عشقم داده ای                     مرا تو رسوا کرده ای

به کوی اهل دل مرا                    تو مست و شیدا کرده ای

 

کجا رو که چاره ساز                   ای خدا تویی تو

نیاز هرچه بی نیاز                         ای خدا تویی تو


+ نوشته شده در ساعت توسط مهدی |
شعر و عکس ( )
 

شب تنها و بی صدا در تشویش غصه ها           تنها ماندم

با رویای پنجره، با یک سیم خاطره                   سرگردانم

نامت را تمام شب همراه ستاره ها                 نجوا کردم

تا در ازدحام شب نقش روشن تور را               پیدا کردم

عشق من خیلی دوست دارم


+ نوشته شده در ساعت توسط مهدی |
آرزو ( )
برای تو و خویش چشمهایی آرزو می کنم که چراغ ها و نشان ها را در ظلمتمان ببیند

گوشی که صداها و شناسها را در بیهوشیمان بشنود

برای تو و خویش روحی، که اینهمه را در خود گیرد و بپذیرد

و زبانی که در صداقت خود، ما را از خاموشی خویش بیرون کشد

…و بگذارد از آن چیزها که در بندمان کشیده است، سخن گوییم

+ نوشته شده در ساعت توسط مهدی |
عاشقانه!؟ ( )
 

بیتوته کوتاهی است جهان

 در فاصله گناه و دوزخ

خورشید همچون دشنامی بر می آید،

 و روز شرمساری جبران ناپذیری است.

آه، پیش از آنکه در اشک غرقه شوم چیزی بگو

 

درخت

       جهل معصیت بار نیاکان است

و نسیم وسوسه ای است نابکار

مهتاب پاییزی کفری است که جهان را می آلاید

چیزی بگوی

پیش از آنکه در اشک غرقه شوم چیزی بگوی

 

هر دریچه نغز، بر چشم انداز عقوبتی می گشاید

عشق چشم انداز رطوبت چندش انگیز پلشتی است

آسمان سرپناهی تا به خاک بنشینی و بر سرنوشت خویش گریه ساز کنی

آه، پیش از آنکه در اشک غرقه شوم چیزی بگوی، هر چه باشد

 

چشمه ها از تابوتها می جوشند

و سوگواران ژولیده آبروی جهانند

عصمت به آینه مفروش، که فاجران نیازمندترانند

خاموش منشین خدا را

پیش از آنکه در اشک غرقه شوم

از عشق چیزی بگو

 


+ نوشته شده در ساعت توسط مهدی |
شعر ( )
شعری از احمد شاملو محبوبترین شاعرم که خیلی دوسش دارم براتون میذارم...

از شهر سرد ...

صحرا آماده‌ي ِ روشن شدن بود
و شب از سماجت و اصرار خویش دست مي‌کشيد.

من خود گُرده‌هاي ِ دشت را بر ارابه‌ئي توفاني درنورديدم:
اين نگاه ِ سياه ِ آزمند ِ آنان بود تنها
که از روشنائي‌ي ِ صحرا جلو گرفت.
و در آن هنگام که خورشيد
عبوس و شکسته‌دل از دشت مي‌گذشت
آسمان ِ ناگزير را

به ظلمت ِ جاودانه

نفرين کرد.

بادي خشم‌ناک دو لنگه‌ي ِ در را بر هم کوفت
و زني در انتظار ِ شوي ِ خويش، هراسان از جا برخاست.
چراغ از نفس ِ بوي‌ناک ِ باد فرومُرد
و زن شرب ِ سياهي بر گيسوان ِ پريش ِ خويش افکند.
ما ديگر به جانب ِ شهر ِ تاريک بازنمي‌گرديم
و من همه‌ي ِ جهان را در پيراهن ِ روشن ِ تو خلاصه مي‌کنم.

سپيده‌دمان را ديدم
که بر گُرده‌ي ِ اسبي سرکش بر دروازه‌ي ِ افق به انتظار ايستاده بود
و آن‌گاه سپيده‌دمان را ديدم که نالان و نفس‌گرفته، از مردمي که
ديگر هواي ِ سخن گفتن به سر نداشتند دياري ناآشنا را راه مي‌پرسيد.
و در آن هنگام با خشمي پُرخروش به جانب ِ شهر ِ آشنا نگريست
و سرزمين ِ آنان را به پستي و تاريکي‌ي ِ جاودانه دشنام گفت.

پدران از گورستان بازگشتند
و زنان، گرسنه بر بورياها خفته بودند.
کبوتري از بُرج ِ کهنه به آسمان ِ ناپيدا پرکشيد
و مردي جنازه‌ي ِ کودکي مرده‌زاد را بر درگاه ِ تاريک نهاد.

ما ديگر به جانب ِ شهر ِ سرد بازنمي‌گرديم
و من همه‌ي ِ جهان را در پيراهن ِ گرم ِ تو خلاصه مي‌کنم.

خنده‌ها چون قصيل ِ خشکيده خش‌خش ِ مرگ‌آور دارند.
سربازان ِ مست در کوچه‌هاي ِ بُن‌بست عربده مي‌کشند
و قحبه‌ئي از قعر ِ شب با صداي ِ بيمارش آوازي ماتمي مي‌خواند.
علف‌هاي ِ تلخ در مزارع ِ گنديده خواهد رُست
و باران‌هاي ِ زهر به کاريزهاي ِ ويران خواهد ريخت،
مرا لحظه‌ئي تنها مگذار
مرا از زره ِ نوازش‌ات روئين‌تن کن.
من به ظلمت گردن نمي‌نهم
جهان را همه در پيراهن ِ کوچک ِ روشن‌ات خلاصه کرده‌ام
و ديگر به جانب ِ آنان

باز

    نمی گردم.


+ نوشته شده در ساعت توسط مهدی |
مطالب پيشين
من...
الهی...
شعر و عکس
آرزو
عاشقانه!؟
شعر
التماس
تنهایم نگذار!
دعا...
شعر و عکس




پيوندها
قالب وبلاگ
سيستم مديريت لينك باكس
خلوتگاه (ایوب)
فریادی در سکــوت
سلام عاشقانه (غلامرضا)
گریه یا خنده (روحیت)
آخرین سایه (یه دوست)

SHophaa
Far30Mobile
فروشگاه شاپ ها
قالب وبلاگ- آموزش فتوشاپ
پرتال موزيک
طراح قالب
طراح : مهرداد شكري نسب
Pars Template
TakTemp .com
Template By : www.ParsTemplate.Blogfa.com l TakTemp.com l ShopHaa.com | 3Music.ir